Geplaatst op Geef een reactie

Sporthal, spanning en spierpijn

Afgelopen weekend was ik aan de beurt voor mijn eerste corona-vaccinatie. Toen ik hoorde dat mijn jaartal aan de beurt was, hoefde ik niet lang te twijfelen en dat verbaasde me ergens wel. Ik ben best bewust van wat er in en op mijn lijf gaat, maar met deze vaccinatie had ik eigenlijk geen moeite. Maar ik vond het wel spannend, omdat mijn vriend na de vaccinatie duizelig en misselijk werd. En daar had ik echt geen zin in.

Op de dag zelf voelde ik de spanning wel toenemen en ik ben zo blij dat ik inmiddels wat technieken onder de knie heb die ik kan toepassen als ik de spanning voel. Zo weet ik dat even op een rustig plekje in huis zitten (en ehm, soms is dat de badkamer) en alle gevoelens even laat zijn voor wat ze zijn al helpt. Dan doe ik nog een paar minuutjes een ademhalingsoefening en dan voel ik me vaak alweer rustiger. Als dat niet genoeg is, pak ik nog een lekkere aardende essentiële olie en daar doe ik dan een druppel van op mijn handen. Dan maak ik van mijn handen een kommetje en zet ik die over mijn neus en ga ik lekker een tijdje zitten ademhalen. Mijn favoriet daarvoor is Vetiver, dat vind ik echt een ongeëvenaarde essentiële olie als het gaat om rust vinden. De geur doet me denken aan een herfstig naaldbos waar het net flink heeft geregend en ik kan de boomschors en het mos gewoon ruiken.

De vaccinatie ging trouwens vlekkeloos. Ik heb de prik niet gevoeld en de 15 minuten dat ik nog moest nablijven heb ik op een klapstoeltje een beetje om me heen zitten te kijken en herinneringen zitten ophalen. De vaccinatie vond namelijk plaats in de plaatselijke sporthal en het was een tijd geleden dat ik daar ben geweest. Heel vroeger heb ik daar veel handbalwedstrijden gespeeld en toen ik wat ouder was ging ik op vrijdagavond met vriendinnen wel eens naar een zaalvoetbalwedstrijd van een van onze vriendjes kijken en bleven we hangen in de sportkantine. Was best leuk om even een trip down memory lane te maken. Na de verplichte tijd uitgezeten te hebben, mocht ik weer naar buiten. En zo ben ik na een bezoek aan de sporthal zonder te sporten toch met spierpijn thuisgekomen.